قريش در امان بودند و پيغمبر از اين وضع استفاده كرد و در انتشار اسلام بكوشيد . زهرى قرارداد صلح را يكى از فتوحات بزرگ اسلام ميشمارد ، گويد : " در اسلام پيش از آن فتحى بدين بزرگى رخ نداده بود . " وقتى صلح رخ داد و نزاع ميان قريش و مسلمانان از ميان رفت و مردم از يكديگر اطمينان يافتند با فراغت با همديگر رفت و آمد ميكردند و هر كس اندك شعورى داشت و با مبادى اسلام آشنا ميشد اسلام ميآورد شمار كسانى كه در مدت دو سال پس از پيمان حديبيه اسلام آوردند از همه كسانى كه در همه سالهاى پيش اسلام آورده بودند بيشتر بود . يهودان و مسلمانان از همانوقت كه پيغمبر بمدينه هجرت كرد و آنجا را مركز نشر اسلام قرار داد ، نزاع ميان يهودان و مسلمانان درگرفت . يهودان محمد را رقيب نيرومندى ميدانستند كه ممكن بود عظمت دين وى نفوذ دين يهود و دين مسيح را از عربستان براندازد و اولويتى را كه تا آنوقت ميان يهود و نصارى مورد نزاع بود احراز كند زيرا پيغمبر از نژاد عرب بود و با شريفترين خاندانهاى قريش نسبت داشت از اينرو در نظر عربها از يهودان كه ملت عرب را تحقير ميكردند و بوسيلهء تورات و دين موسى به آنها بزرگى ميفروختند محبوبتر بود ، از اينرو مردم مدينه دعوت محمد را به آسانى پذيرفتند و زير پرچم پيغمبر عرب كه يهودان به ظهور وى تهديدشان ميكردند جاى گرفتند . حسد يهودان نسبت به پيغمبر به همين جهت يهودان از همان روزهاى اول كه محمد وارد يثرب شد از او متنفر بودند و از نفوذ و پيشرفت دين وى بيم داشتند وقتى ديدند مردم مدينه دسته دسته به دين اسلام مىگروند حسدشان شدت گرفت و